تیچر!

غم دی رفت و غم های بهار در راه است...شاید هم غم های تابستان!

هفته معلم بودش گفتم یادی هم بکنیم از دبیرای محترممون که واقعن پارسال همشون خوب بودن...

خانم ساسانی که مظهر جنبه بودن!و با شوخیای ناشیانه و افتضاح بچه های ما میساختن و پس از فرار ما!!!از کلاس بدون هیچ گونه خورده گیری درس رو مجددن تکرار کردن واسمون!

آقای نیرومی زاده که کلن نگرش منو نسبت به زبان عوض کرد و البته با گندی که تو کنکور زدم تو خجالتش موندم قبلن هم تو مدرسه زیاد دیده بودمشون ولی خدایی فک نمیکردم چنین دبیری باشن!فک میکردم از اون دبیرا باشن که درسشونو میدنو میرن و واسشونم زیاد مهم نیست و اندکی خشک ولی کاملن برعکس بود!تدریس فوق العادشون!و علاوه بر اون رفتار خوبشون هر وقت فوتبال میبینم یاد آقای نیرومی زاده میوفتم بحثای فوتبالی سر کلاس یادش بخیر..کلاسشونو دوست داشتم هعی هعی

خانم قدرتی!که خیلی زحمت کشیدن واسمون چه از لحاظ درسی و چه از لحاظ مشاوره ای ب نظرم کلاس خوب و تجربه ی خوبی بود!خاطاتی که هر از چند گاهی تعریف میکردن از این ورو و اونور...یادش بخیر بعضیاش خیلی خنده دار بود

آقای حسینی فخر و خرسی که واسشون خریدیم! نمیدونم آقای حسینی فخر یادش میمونه یا نه ولی ما به اندازه ی یک عملیات خیبر!خخخ واسش برنامه ریخته بودیم طوری که وقتی خرس! رو دادیم سرویسمون گفت بالاخره دادین؟؟؟؟ و برخورد غیر قابل باور!آقای حسینی فخر در اون لحظه و برای لحظاتی از جو خارج شدن همه چی...و از اووون خاطره انگیز تر شیرینیی بود که آقای حسینی فخر واسمون خرید واااای خدای من میترسیدم بخورم تازه اومد:

شیرینی رو دادن به یکی از بچه ها که تعارف کنه بعد کتاب یکی رو گرفتن گفتن من الان میام ما هم خواستیم با جنبه بازی در بیاریم همه ساااکت 5 دقیقه گذشت آقای حسینی فخر نیومد!10 دقیقه گذشت نیومد یه ربع 20 دقیقه!دیگه این حجم سکوت واسمون غیر قابل تحمل بود یکی از بچه ها پاشد گفت ای بابااااا چرا نمیاد دیگه؟؟کجا رفت؟؟؟حتمن دید پای سیب خرید نخوردیم رفت لرد بخره وااااااای همه منفجر شدن اونجااااااااااااا عاااااااالی بود عاااااااالی .

یه سریم توپ بازی میکردیم دعوامون کرد! گفت بچه ها وقتی 5-6 سالشونه بهشون یاد میدن وقتی میرن یه جایی سر صدا نکنن اونوقت شما ها....دیگه شروع کردا شروووع

بقیه رو دیگه نمینویسم!حلا شاید بعد ها نوشتم ولی اینا زیاد شد بقیش بعد هااا